تبليغاتX
از دل برای دل

از دل برای دل
ادبیات.طنز.سیستان وبلوچستان(عبدالرحمن حواشی)
لینک دوستان

 

چون كه سال آن نهنگ خوب دريا مي شود             

                                 مجلس ما افتتاح      وبلكه برپا مي شود

وعده هاي خوب دولت از نهم ،    حتي دهم         

                             مي شود هرجا محقق غوره حلوا مي شود

"ريزعلي" هم گرچه لازم بهر ريل   زاهدان        

                              مي شود يك افتتاح خوب و غوغا مي شود

نام ماموريت و هر تور         ايرانگردي اش             

                                مي شود تعويض وبا برنامه همپا مي شود

چند صفري از جلوي اين ريال كم   مي شود          

                                    ارزش اين پول ملي يك به ده تا مي شود

آخر اين قصه يارانه ها هم مي رسد         

                          جیب ما ، يا خشك   ويا   يكدفعه   دريا مي شود

مي شود اين پشت ما خم    با  گراني ها و  يا            

                                      پشت منحوس تورم پيش ما تا مي شود

نام نحس هر طلاق وهرجدايي    گم شود               

                                    ازدواج خوب و آسان بس مهيا مي شود

واژه قسط از لغت نامه شود حذف وتمام                         

                                   وضع جيب كارمندان هم شكوفا مي شود

فيلم تكراري شود حذف وبيايد       فيلم نو                    

                                     چند كانال خصوصي كار سيما مي شود

مي شود درمان، تمام در          معتادان دود                      

                                 زندگي بي دود ودم هرگوشه معنا مي شود

صد گله از بخش درمان بوده در اين روزها                   

                                       درد درمان وپزشكي هم مداوا مي شود

دزدهاي رفته باز آيند     وچون  توبه كنان                  

                                   هرچه پول اختلاسي رفته بر جا مي شود

آخر سال و شروع           بحث كانديداي نو                

                                  از چپ و از راست كانديداي  بالا مي شود

الخلاصه طنز گوي " زاهدان" هم خسته شد            

                     چون كه داند هرچه قسمت سهم "مشما" مي شود.

 

"مشما": جمع محترمانه " من وشما"در زبان سیستانی وبلوچی

 

[ یکشنبه سوم اردیبهشت 1391 ] [ 11:42 ] [ عبدالرحمن حواشی ]
 

 

من زدست چينيان بازار حيران ديده ام

                      آن كشاورزان و هم تجار گريان ديده ام

گرچه ديدم من كت وشلوار چيني بي شمار

           شرمم آمد چون زچيني شورت و  تنبان  ديده ام

مي رود تا مرز فرهنگ و هنر  چون بي صدا

              من زسوزن دوزي وهم "زي وگپتان " ديده ام

گرچه نام آور بود آن كفش تبريز، اصفهان

                    كفش   چيني قهر بازار سپاهان    ديده ام

اين نه اجناسش فقط در زاهدان و چابهار

                    بلكه هر جنسي به آن بازار تهران ديده ام

چون طلاي سرخ تربت گشته دور از ديگ من

                           زعفران زرد چيني من فراوان ديده ام

گرچه  باشد اين مثل چون زيره كرمان بردن است

                        پسته وهم زيره چيني به كرمان ديده ام

خنده دار است شايد اين پيشگويي ام حالا ولي

                 مي رسد روزي كه "زن" با مهر ارزان ديده ام

 

.....................

زی وگبتان: سوزن دوزی زنان استان که در لباس استفاده می شود .

(در ضمن در ستون کارخانه نمک روزنامه زاهدان ۱۵/۱۲/۹۰چاپ شده است)

 

[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 10:16 ] [ عبدالرحمن حواشی ]

 

به قربون   تمام    وعده هايت 

                          شميم آن    دو زلفون    سياهت

سخن مي گويي وبارت عمل نيست

                           به قربون     حياء    گربه هايت

..............

بده وعده كه خوبم مي دهي تو 

                      كه هم صبح وغروبم  مي دهي تو

چه آهنگ قشنگي درستادت

                          عجب    بوي جنوبم مي دهي تو

....

خرت از پل گذر كرده كجايي 

                             ندونستم كه جانم    بي وفايي

همي دونم بيايي بعد چارسال   

                            اگر     آيي بدونم       بي حيايي

...............

به زير اين بغل هندونه كردي 

                     به گفتارت     مرا ديوانه كردي

بگفتي چون سر هفته مي آيوم 

                 چهار سالي به تهرون خونه كردي

 

 

[ یکشنبه چهاردهم اسفند 1390 ] [ 8:45 ] [ عبدالرحمن حواشی ]

 

 

 

ياد  قولي  كه به   آبادي     استان دادي         

                            بهر اين قول چه عهدي و چه پيمان دادي

ميكروفن دست تو بود و تن ما مي لرزيد       

                               بهر نابودي هر فقر،    تو فرمان   دادي

گفته بودي كه سخنگوي جوانان هستي         

                           وعده خوب  و"خراب" هم به جوانان دادي

نصف جمعيت ما چون كه زنانند ،تو هم           

                              اي كلك، قول هوايي که  چه آسان دادي

بهر پيران ومريضان و    عليلان ، آن  دم          

                                  قول    دارو     و دوا   و نخ  دندان  دادي

بهر يك هفته    كه نان جو ما گندم بود             

                             گاهي از مرغ  سري و گهي هم ران دادي

سفره حاتم طايي پيش تو رنگ نداشت           

                                نان وآبي كه در آن هفته به ميهمان دادي

عكس زيباي تو دست  تو به   زير چانه            

                                   متفكر شده      و چهره   خندان   دادي

جمع مستاجر و هر خانه به دوشي آن روز          

                                     قول هر مسكن  زيبا و چه ارزان دادي

سر هر كوچه وهر           منطقه و   آبادي            

                                         كيسه آرد تو دادي و گهي نان دادي

بهر هنگ مخ مردم ، تو بلانسبت ما             

                                     گاه سيخي وگهي سنگي وقليان دادي

تا حواشي قلمش تند شد وروي تو ديد          

                                     با سرانگشت نشانش    در   زندان دادي

 

[ یکشنبه هفتم اسفند 1390 ] [ 7:40 ] [ عبدالرحمن حواشی ]
 

 

 

بعد اين گشنگي ها كمي فكر نان مي كنم             

                    همان كار هرگز نكردم   همان    مي كنم

براي نماينده    مجلس و            شهر خود              

                          همه كار خوبي به  حد   توان مي كنم

زاينجا به تفتان  ترن از     هوايي     زنم               

                          سواحل زدريا به اين   زاهدان مي كنم

واز جنگل سبز     و     پربار     گرگان   زمين          

                         به كوههاي خشكيده اينجا عيان مي كنم

به ايجاد شغل وتجارت ،كمي    اقتصاد         

                      به شهرم به حد  "دبي" هم توان مي كنم

تو گفتي كه سرمايه ات را كجا خرج خواهي    

                        بگويم هر آن را به اين    زاهدان مي كنم

ولي آنچه را از دوچشمت نهان گشته بود             

                        كمي را به تهران ،كمي اصفهان مي كنم

اگر كار بالا گرفت وكمي شانس بود                       

                         كمي تركيه يا سوئد   هم روان مي كنم

قد خود خم هر وزير     و وكيل                           

                               ولي راست بر   مردم ناتوان مي كنم

تو گويي كه من خر سواري بلد نيستم                  

                            چو گشتم نماينده    دانم كه آن مي كنم

چو اين چهار سال خدمت تمامي رسيد               

                                وجود خودم را چو يك قهرمان مي كنم

كه دارم ‍ژياني مزايد گذارم به بورس                   

                         كه خرجش به مسكين وپير وجوان مي كنم

چو اين شعر طنزم كمي تلخ وسخت                 

                           كمي شل ترش كرده  و فكر جان مي كنم

 

  

 

[ یکشنبه سی ام بهمن 1390 ] [ 7:53 ] [ عبدالرحمن حواشی ]

 

كاش با يارانه ها   يك آس وپاسي   داشتم        

                          يا به آقا زاده اي   خط تماسي     داشتم

نصف عمرم رفت و هي خانه به دوشم من هنوز         

                   چار نبشي خانه اي ،  خوشگل تراسي داشتم

آنقدر خوردم         كدو وشلغم وزردك  دلا           

                       كاش قاچي از     كنار      آناناسي  داشتم

مي زنم      تا دنده پيكان ولي قور قور كنان      

                           زانتيا    يا كاش      بنز باكلاسي داشتم

مي زند بر پول پارو  او كه حزبش باد هست         

                     در سياست كاش يك هوش و حواسي  داشتم

 روز ميلاد كريسمس  در     زمستان قشنگ    

                  يك گذاري   لااقل در      "لاس وگاسي"   داشتم

گرچه همشهري شدم    با "فرخي از سيستان"      

                       از شرابش    كاش هم    نصف گلاسي داشتم

با حقوق كارمندي  هرچه كردم     هيچ  كاش     

                         سهم يكصد در هزار از   اختلاسي    داشتم

 

(در ضمن در ستون "طنزكارخانه نمك" روزنامه زاهدان ،شماره۱۲/۱۰/۹۰ چاپ شده است.)

 

[ دوشنبه دوازدهم دی 1390 ] [ 11:11 ] [ عبدالرحمن حواشی ]

دلا بيني كه جايش چون بجا بود           مديري   با صدايي بس رسا بود

اداره پر     ز قوم و   هم ولايت              ببين   بنده خدايي    با وفا بود

................

سوادش از مكاتب ها جدا بود              زقيد    مدرك وكاغذ      رها بود

نه تنها ديپلم ناقص    كه دارد              كه او را ارشد و هم   دكترا بود

.............................

مديرما كه      حزبش باد   بوده             به هر طيفي كه رفته شاد بوده

گهي زرد وگهي سبز وگهي سرخ         كه    از يك   رنگ او آزاد بوده

................

كه دارد چند     حكم قهرماني                كمي از خرسوار      ولنگ پراني

توانايي او در       اقتصاد است               گرفته     رشد      هر گونه گراني

...................................

كه رفتن آمد از ميز و چه    خسته          اگرچه     اين كمر  را خوب بسته

خودش نيك وولي ميزش چه بد بود         اگر چه بوده آن "پوده كه هسته"۱

 

۱: (ضرب المثل محلی)

(در ضمن چند روز قبل در ستون طنز "کارخانه نمک " روزنامه "زاهدان" چاپ شده.

 

 

[ یکشنبه یازدهم دی 1390 ] [ 10:58 ] [ عبدالرحمن حواشی ]

 

نمي آيي نمي دانم كه گفتي آمدم  شايد              

                        و گفتي درد تنهايي زخود غم را نمي زايد

نگاهم بر در كوچه  ندارد رهگذر اينجا           

                         سكوت قطره ها ديگر  زدرد جان نمي كاهد

چنان از خود گريزانم كه حتي سايه ام ديگر    

                          مرا بيگانه      پندارد به    دنبالم    نمي آيد

فقط اين سيل اشك من زخود درياچه اي دارد       

                            خيالم كشتي   و اينجا  كسي  دريا   نمي پايد

بيا در اين دو بيت من كه يادت كرده ام امشب    

                                مگر بر دفتر شعرم شبي ميهمان نمي بايد؟

 

[ شنبه نوزدهم آذر 1390 ] [ 11:55 ] [ عبدالرحمن حواشی ]

به نام خدا

به فضل پروردگار سومين دوره شب شعر شمعي براي پروانه ها  به مناسبت روز جهاني معلولين در سالن تئاتر شهر زاهدان(دانشگاه علمي كاربردي ارشاد) در شامگاه پنج شنبه(3/9/90)با حضور شاعران مطرح استاني  برگزار گرديد .حضور گروههاي موسيقي ،سنتور وسردنابينايان ، تئاتر گروه يادگاري زيبايي هنري خاصي به جلسه داده بود .

شركت شاعران بزرگي ازجمله :

عليرضا رضايي،سيروس صدري پو ،عليرضا فلاحتي ، ايران ن‍ژاد ، علي اكبري،  مختار حقيقت، ليلا سنچولي، بشير يادگاري ،عبدالسلام بلوچ زاده ،و...

حضور بالاي  دويست نفر براي اين شب شعر انساني  نشاني از حرمت زيباي قلم براي اين موضوع فرهنگي بود . بنده بعنوان دبير برگزاري اين شب شعر از همه كساني كه اين همايش زيباي هنري را آفريدند تشكر وقدرداني مي كنم .

(عبدالرحمن حواشي)

 

..................................

20080922629.jpg

.........................

DSC00186.JPG

.........................

SAM_1585.JPG

......................

SAM_1593.JPG

 

[ شنبه پنجم آذر 1390 ] [ 9:28 ] [ عبدالرحمن حواشی ]
 

 

 

خوشا بويي كه از كوكو برآيد                 صفاي املت از هر سو برآيد

الهي اين دهان را پر كن امروز                زآن لقمه كه از نيمرو برآيد

 

خوشا قلبي كه در پرواز باشد         خوشا لطفي كه خود بي ناز باشد

اگر چه مرغ همسايه نشد غاز         خوشا تخمي كه تخم غاز باشد

 

بيا مرغ وخروسك    يك نوا كن         كمي قدقد  كمي   هم قدقدا كن

به قربان تو  وآن     تخم ناياب          به نيمرو    سفره ام را  با صفا كن     

 

خوشا آنكس كه غرق نعمت افتد       وبهتر آنكه آن     بي زحمت افتد

يكي گفتا     نشاني     از قيامت      كه مرغ و تخم مرغ  هم قيمت افتد

 

الا اي سوپري  بين خوان     مارا             به جيب خالي و  ميهمان مارا

سر ماه هست ويارانه چه دور است        بده آن تخم وبستان جان ما را

 

 

[ شنبه بیست و یکم آبان 1390 ] [ 7:45 ] [ عبدالرحمن حواشی ]
درباره وبلاگ

در کویر سیستان وبلوچستان در کنار خاک وباد وشتر کودکی گذرانده ام , بارها با بوته ای خشک که با باد سر بازیگری داشت همبازی وهم فرار بوده ام . دوران دانشجویی در شهر بزرگی مثل تهران تاثیر بسزایی بر تجربه هایم افزود . در حال حاضر کار معلمی و در کنارش گذراندن دوران دانشجویی کارشناسی ارشد ادبیات ,دوباره برایم فرصتی آفریده است .مجموعه (زیبای کوهستان شرق , هزار مثنوی عشق )اماده چاپ و ستون طنز"کارخانه نمک" روزنامه "زاهدان" وهمکاری باچند هفته نامه استانی از مشغولیات فعلی ام هست.
امکانات وب